Magazynowanie detali metalowych nie jest biernym etapem pomiędzy produkcją a wysyłką. W czasie przyjęcia, odkładania na regał, przesunięć międzymagazynowych, inwentaryzacji, kompletacji i wydania opakowanie może być wielokrotnie przemieszczane lub otwierane. Każda z tych operacji może zmienić warunki ochrony i wpłynąć na stan powierzchni części.
Zapewniamy rozwiązania dla magazynów produkcyjnych, centrów logistycznych, magazynów części zamiennych i działów wysyłki. Dobieramy system ochrony do czasu składowania, sposobu rotacji zapasu, jednostki wydania, częstotliwości pobierania detali oraz tego, czy pozostała część partii po kompletacji wraca na regał.
W logistyce liczy się nie tylko rodzaj materiału VCI, ale również organizacja procesu. Standard powinien określać sposób przyjęcia partii, miejsce składowania, zasady otwierania i ponownego zamykania opakowania, postępowanie z uszkodzonym materiałem oraz zakres kontroli przed wydaniem detali.


Korozja magazynowa często rozwija się bez widocznego zdarzenia, które można jednoznacznie uznać za jej przyczynę. Partia może zostać przyjęta w prawidłowym stanie, a pierwsze ślady utleniania pojawią się dopiero podczas późniejszej kompletacji. Problem może wynikać z wielu niewielkich zmian zachodzących w kolejnych tygodniach składowania.
Największe różnice występują zwykle przy bramach, dokach, ścianach zewnętrznych, nieogrzewanych strefach, pod dachem oraz w miejscach, w których ładunek często przechodzi pomiędzy różnymi temperaturami. Warunki rejestrowane w jednym punkcie hali nie zawsze odpowiadają mikroklimatowi konkretnego regału, skrzyni lub pojemnika.
Znaczenie ma również historia opakowania. Detal może utracić ochronę po kontroli ilościowej, częściowym wydaniu, przepakowaniu, uszkodzeniu podczas transportu wewnętrznego albo pozostawieniu otwartej partii w strefie kompletacji. Dlatego analizujemy nie tylko czas składowania, ale cały obieg zapasu w magazynie.
Sposób zabezpieczenia powinien wynikać z charakteru zapasu. Innego rozwiązania wymagają komponenty o szybkiej rotacji, wydawane codziennie, innego zapas sezonowy, a jeszcze innego część krytyczna przechowywana przez kilka lat na wypadek awarii.
Dla każdej grupy warto określić jednostkę ochrony odpowiadającą jednostce wydania. Jeżeli magazyn pobiera po dziesięć sztuk, zabezpieczanie kilkuset elementów w jednym opakowaniu powoduje konieczność regularnego otwierania całej partii. Podział zapasu na mniejsze porcje pozwala ograniczyć ekspozycję pozostałych komponentów.
Części serwisowe i strategiczne powinny mieć oznaczoną datę zabezpieczenia, zastosowany system, termin kontroli oraz sposób postępowania po otwarciu. Dzięki temu pracownik nie musi oceniać stanu ochrony wyłącznie na podstawie wyglądu zewnętrznego opakowania.

Materiały VCI umożliwiają ochronę komponentów bez nakładania na każdą część ciężkiej warstwy konserwującej. W magazynie ich skuteczność zależy jednak od utrzymania kontrolowanej przestrzeni wokół metalu oraz od tego, czy opakowanie pozostaje kompletne przez cały założony okres składowania.
Przy częściach przemieszczanych w obiegu wewnętrznym można zastosować opakowania z płyty kanalikowej VCI, przegrody i przekładki dopasowane do pojemnika magazynowego. Takie rozwiązanie pozwala uporządkować ułożenie detali, oddzielić powierzchnie i ograniczyć przypadkowe zmiany materiałów pomocniczych pomiędzy kolejnymi partiami.
Dla komponentów wymagających stabilizacji w osobnych gniazdach można rozważyć opakowania z pulpy papierowej VCI projektowane do kształtu i funkcji wyrobu. Wytłoczka może jednocześnie porządkować liczbę sztuk, ułatwiać kontrolę kompletności oraz ograniczać wzajemne przemieszczanie się elementów.


Dla części o szybkiej rotacji najważniejsze są łatwe pobieranie, jednoznaczna identyfikacja oraz możliwość szybkiego odtworzenia ochrony. Materiał nie powinien utrudniać pracy operatora ani powodować, że po każdym wydaniu pozostały zapas zostaje odłożony na regał bez prawidłowego zamknięcia.
Przy zapasach średnio- i długoterminowych większe znaczenie mają odporność opakowania na manipulowanie, kontrola terminów, możliwość wykonania inspekcji oraz stabilność systemu po wielu miesiącach. Należy również przewidzieć, co zrobić, gdy planowany okres magazynowania zostanie przedłużony.
Standard magazynowy powinien przypisywać sposób zabezpieczenia do grupy zapasu, a nie pozostawiać go indywidualnej decyzji pracownika. Może określać format opakowania, liczbę detali, sposób oznaczenia, miejsce zamknięcia, dopuszczalny czas otwarcia oraz procedurę postępowania z uszkodzoną partią.
W projektach, w których ważne jest ograniczenie ilości trwałych odpadów opakowaniowych, można przeanalizować biodegradowalną i kompostowalną folię antykorozyjną VCI. Jej zastosowanie trzeba dopasować do wymaganego czasu ochrony, sposobu przechowywania oraz przyjętego systemu zagospodarowania opakowań po użyciu.
Kompletacja jest momentem, w którym prawidłowo zabezpieczona partia najczęściej traci ciągłość ochrony. Opakowanie zostaje otwarte, część towaru trafia do zamówienia, a pozostałe elementy mogą przez dłuższy czas pozostawać w strefie kompletacyjnej albo wrócić na regał bez odtworzenia pierwotnego zamknięcia.
Procedura powinna określać, kto odpowiada za ponowne zabezpieczenie partii, jakiego materiału należy użyć oraz kiedy otwarte opakowanie trzeba zastąpić nowym. Warto również rozdzielić kontrolę ilościową od niepotrzebnego otwierania zapasów, których nie dotyczą bieżące operacje.
Przed wydaniem trzeba sprawdzić zgodność partii, stan materiału ochronnego, oznaczenia i widoczne uszkodzenia. Kontrola wysyłkowa nie powinna jednak zastępować prawidłowego procesu magazynowego — korozji rozwijającej się wewnątrz zamkniętego pakietu nie zawsze można wykryć bez jego rozszczelnienia.
Wilgotność mierzona w hali nie zawsze odpowiada warunkom panującym wewnątrz opakowania. Na mikroklimat wpływają temperatura detalu, wilgoć wniesiona razem z opakowaniem, ustawienie na regale, szczelność zamknięcia oraz częstotliwość otwierania.
Kontrola powinna koncentrować się na konkretnych strefach i grupach zapasu. Szczególnej obserwacji wymagają opakowania ustawione przy bramach, ścianach zewnętrznych, w nieogrzewanych częściach magazynu oraz partie, które wracają na regał po częściowym pobraniu.
W zamkniętych opakowaniach przechowywanych w trudnych warunkach można rozważyć ActivPak – szybko działające saszetki VCI przeznaczone do środowisk o podwyższonej wilgotności lub zanieczyszczeniu. Rozwiązanie wymaga doboru ilości saszetek do objętości opakowania, rodzaju metalu i rzeczywistych warunków składowania.
Materiały pochłaniające wilgoć i emitery VCI nie powinny służyć do kompensowania mokrych detali, zawilgoconych opakowań ani przecieków w magazynie. Jeżeli problem powtarza się w jednej lokalizacji, należy najpierw sprawdzić źródło wilgoci, przepływ powietrza, temperaturę powierzchni i sposób składowania.
Dobór rozpoczynamy od podziału zapasów według czasu składowania, rotacji, wartości i częstotliwości pobierania. Sprawdzamy, czy opakowanie jest otwierane podczas kontroli, inwentaryzacji lub kompletacji oraz czy pozostałe części wracają później na regał.
Następnie analizujemy sposób składowania: rodzaj regału, pojemnika i materiałów pomocniczych, lokalizację w hali, warunki przy bramach, liczbę przesunięć wewnętrznych oraz ryzyko przetarcia albo zgniecenia opakowania.
Na tej podstawie określamy jednostkę pakowania, system zamknięcia, zasady oznaczenia, częstotliwość kontroli i sposób odtworzenia ochrony. Weryfikujemy również, czy detal po wydaniu ma być gotowy do natychmiastowego montażu, czy dopuszczalne są dodatkowe czynności przygotowawcze.

Pierwszym problemem jest brak powiązania opakowania z jednostką wydania. Jeżeli cała partia musi być otwierana przy każdym zamówieniu, ochrona pozostałych elementów jest wielokrotnie przerywana, a wynik zależy od sposobu pracy poszczególnych magazynierów.
Drugim błędem jest odkładanie na regał opakowań uszkodzonych podczas transportu wewnętrznego. Niewielkie rozdarcie, zgniecenie narożnika albo przesunięcie zamknięcia może zostać niezauważone przy krótkiej kontroli wizualnej.
Trzecim problemem jest brak statusu dla opakowania otwartego, przepakowanego lub zwróconego z produkcji. Taka partia nie powinna automatycznie wracać do pełnowartościowego zapasu bez sprawdzenia stanu zabezpieczenia i określenia nowego terminu kontroli.
Czwartym błędem jest stosowanie tego samego standardu dla wszystkich lokalizacji magazynowych. Regał przy ogrzewanej ścianie wewnętrznej, strefa pod dachem i miejsce obok bramy mogą tworzyć odmienne warunki, mimo że znajdują się w tej samej hali.
Rozwiązania kierujemy do magazynów produkcyjnych, centrów dystrybucyjnych, działów kompletacji, magazynów utrzymania ruchu, operatorów logistycznych i firm przechowujących metalowe części przed wydaniem do montażu lub odbiorcy.
Wspieramy organizacje, które chcą uporządkować rotację zapasów, ograniczyć otwieranie całych partii, poprawić ochronę po częściowym pobraniu, zabezpieczyć części strategiczne albo zmniejszyć liczbę reklamacji wykrywanych dopiero podczas wydania z magazynu.
Najpierw dzielimy zapasy według czasu przechowywania, rotacji i sposobu wydawania. Następnie dobieramy jednostkę opakowania, materiał ochronny, sposób zamknięcia oraz zasady kontroli i postępowania po częściowym pobraniu.
Tak, ale proces powinien określać maksymalny czas otwarcia i sposób ponownego zabezpieczenia pozostałej partii. Przy częstym pobieraniu lepiej podzielić zapas na mniejsze porcje niż regularnie otwierać jedno duże opakowanie.
Nie w każdym przypadku. Ich zastosowanie powinno wynikać z warunków wewnątrz opakowania, czasu składowania i ryzyka kondensacji. Nie zastępują one usunięcia źródła zawilgocenia ani prawidłowego przygotowania detalu.
Tak. System powinien być dopasowany do przewidywanego okresu magazynowania i gotowości wymaganej po wydaniu. Części krytyczne warto pakować jednostkowo lub w porcjach odpowiadających typowemu zapotrzebowaniu serwisowemu.
Tak, pod warunkiem ustalenia sposobu czyszczenia pojemnika, kontroli jego stanu i odtwarzania ochrony po każdym otwarciu. Trzeba również określić, kiedy wkład, przegroda lub inny element aktywny wymaga wymiany.
Należy odtworzyć historię partii: miejsce na regale, czas składowania, liczbę otwarć, przesunięcia, stan opakowania i warunki podczas kompletacji. Porównanie partii prawidłowych i uszkodzonych zwykle pozwala zawęzić etap, na którym ochrona została przerwana.
Prześlij informacje o rodzaju i liczbie detali, jednostce wydania, czasie składowania, rotacji zapasu, częstotliwości otwierania opakowań oraz warunkach w poszczególnych strefach magazynu. Warto dołączyć zdjęcia regału, pojemnika, obecnego opakowania i miejsc, w których najczęściej dochodzi do jego uszkodzenia.
Na tej podstawie zaproponujemy podział zapasów na grupy ochrony, dobierzemy opakowanie do sposobu kompletacji oraz określimy zasady zamykania, oznaczania i kontroli partii podczas magazynowania.
Wyślij zapytanie i zabezpiecz detale metalowe podczas magazynowania.
NTIC jest właścicielem następujących znaków towarowych: ActivPak®, Cor Tab®, Flange Saver®, ICT®, NTI®, Plastabs®, Z-CIS®, Zerion®, ZERUST®, 洁乐特 ® i kolor „żółty”. ABRIGO®, EXCOR®, UNICO® i VALENO® są zastrzeżonymi znakami towarowymi firmy EXCOR GmbH, partnera Joint Venture NTIC. Informacje na temat uzyskania gwarancji znajdują się na stronie www.zerust.com/warranty.