W przemyśle stoczniowym ochrona antykorozyjna jest potrzebna nie tylko podczas transportu gotowego wyrobu. Elementy wyposażenia mogą przez wiele tygodni oczekiwać na montaż na placu stoczniowym, w hali prefabrykacji, magazynie technicznym albo bezpośrednio przy budowanej jednostce. W tym czasie są narażone na wilgoć, aerozol solny, pył, opady i częste zmiany temperatury.
Zapewniamy rozwiązania dla części statków, wyposażenia pokładowego, armatury, elementów napędów, pomp, sprężarek, konstrukcji stalowych, narzędzi serwisowych oraz komponentów przechowywanych jako rezerwa techniczna. System dobieramy do miejsca składowania, czasu ochrony, geometrii elementu, stanu powierzchni i zakresu czynności dopuszczalnych przed montażem.
Jeżeli element będzie dodatkowo przewożony statkiem lub kontenerem, ochronę stoczniową należy skoordynować z opakowaniem eksportowym. Zasady dotyczące kondensacji, deszczu kontenerowego i przygotowania ładunku opisujemy w poradniku jak chronić elementy metalowe w transporcie morskim.


Atmosfera morska zawiera chlorki, które osadzają się na powierzchni metalu i zwiększają jej podatność na korozję. Zanieczyszczenie może być niewidoczne, dlatego element wyglądający na suchy i czysty może po zamknięciu w opakowaniu nadal zawierać aktywne pozostałości soli.
Szczególnie ryzykowne są przejścia pomiędzy różnymi strefami: z nabrzeża do hali, z ogrzewanego warsztatu do nieogrzewanego magazynu albo z magazynu na pokład jednostki. Masywne części zmieniają temperaturę wolniej niż powietrze, co może prowadzić do kondensacji na kołnierzach, powierzchniach montażowych i wewnątrz korpusów.
Ochronę należy rozpoczynać od rozpoznania historii elementu. Komponent przechowywany przy otwartej bramie, narażony na bryzę morską albo zwrócony z jednostki po próbach wymaga innego przygotowania niż nowa część dostarczona bezpośrednio z kontrolowanej produkcji.
W projektach offshore komponenty mogą być dostarczane znacznie wcześniej niż termin montażu, a później oczekiwać w bazie serwisowej, kontenerze technicznym albo magazynie na jednostce. System ochronny powinien obejmować cały okres od przygotowania części do chwili jej rzeczywistego użycia.
Technologia VCI może zabezpieczać powierzchnie znajdujące się w szczelinach, otworach i trudno dostępnych miejscach, pod warunkiem że wokół elementu zostanie utworzona odpowiednio zamknięta przestrzeń. Osobnej analizy wymagają komory oddzielone uszczelnieniami, zamknięte korpusy i wnętrza niedostępne dla swobodnego przepływu atmosfery ochronnej.
Przy zespołach zawierających stal, aluminium i metale kolorowe można rozważyć Axxatec 48C – wodny preparat pozostawiający przezroczystą, suchą w dotyku warstwę ochronną. Preparat jest kompatybilny z opakowaniami VCI, ale wymaga przygotowania kąpieli z odpowiednią jakością wody i dokładnego wysuszenia elementu przed zapakowaniem.

Części statków są często kupowane z wyprzedzeniem i przechowywane do planowanego remontu albo awaryjnej wymiany. Dotyczy to elementów pomp, zaworów, podzespołów maszyn pokładowych, łożysk, uszczelnianych połączeń, narzędzi specjalnych i zestawów naprawczych.
System magazynowy powinien odpowiadać rzeczywistej jednostce wydania. Jeżeli podczas naprawy pobierana jest jedna część, regularne otwieranie dużego opakowania zbiorczego niepotrzebnie przerywa ochronę całego zapasu. Części krytyczne warto zabezpieczać jednostkowo lub w zestawach odpowiadających konkretnej czynności serwisowej.
W przypadku elementów magazynowanych wewnątrz pomieszczeń, dla których dopuszczalna jest cienka warstwa oleista, można rozważyć Axxanol 46-BIO – biopochodny olej do tymczasowej ochrony i lekkiego smarowania metalu. Produkt nie jest przeznaczony do zastosowań zewnętrznych ani do łączenia z opakowaniem VCI, dlatego powinien stanowić oddzielny wariant zabezpieczenia, a nie element systemu warstwowego VCI.
W armaturze okrętowej i morskiej szczególnie ważne są przylgi kołnierzy, gniazda, trzpienie, gwinty, króćce i powierzchnie uszczelniające. Punktowa korozja w takim miejscu może wpływać na szczelność połączenia, wymagać dodatkowej obróbki albo uniemożliwić odbiór elementu przed montażem.
Przed zabezpieczeniem należy sprawdzić nie tylko zewnętrzny korpus, ale również wnętrze armatury i stan tymczasowych zaślepień. Woda, pył po pracach remontowych, pozostałości środków czyszczących i chlorki nie powinny zostać zamknięte wewnątrz chronionej przestrzeni.
Do wstępnej ochrony metali żelaznych i nieżelaznych przed zapakowaniem można dobrać Perigol 100 – bezrozpuszczalnikowy olej antykorozyjny kompatybilny z technologią VCI. Preparat tworzy cienką warstwę oleistą, dlatego przed wdrożeniem trzeba określić, czy element może zostać zamontowany bez jej usunięcia i czy zastosowanie jest zgodne z późniejszym medium roboczym.
Konstrukcje stalowe, ramy, wsporniki, obudowy, części pomostów i duże moduły wyposażenia mogą mieć nieregularny kształt, ostre krawędzie i wiele punktów podnoszenia. System ochronny musi uwzględniać kolejność ustawiania na podporach, mocowania i zakrywania elementu.
Ochrona antykorozyjna nie zastępuje zabezpieczenia mechanicznego ani docelowej powłoki eksploatacyjnej. Materiał VCI powinien zostać oddzielony od punktów nacisku, zawiesi, pasów i narożników, a powierzchnie przeznaczone do późniejszego spawania lub malowania muszą być jednoznacznie oznaczone.
W szczelnych skrzyniach i osłonach dużych komponentów można zastosować pochłaniacze wilgoci na bazie glinki bentonitowej. Ich liczbę dobiera się do objętości opakowania, czasu ochrony, bariery wilgoci i warunków ekspozycji; pochłaniacze nie zastępują osuszenia elementu ani naprawy nieszczelnej osłony.
Części demontowane podczas remontu dokowego mogą być pokryte olejem, pyłem, osadami i chlorkami pochodzącymi ze środowiska morskiego. Samo usunięcie widocznego zabrudzenia nie zawsze oznacza, że powierzchnia jest przygotowana do magazynowania albo ponownego montażu.
Po myciu należy skontrolować wnęki, otwory, gwinty i miejsca styku, w których mogą pozostać woda oraz środek czyszczący. Trzeba również określić maksymalny czas pomiędzy zakończeniem mycia i wysuszeniem a zastosowaniem właściwego zabezpieczenia.
Przy stalowych i nierdzewnych elementach wymagających usunięcia oleju, zanieczyszczeń procesowych i chlorków można rozważyć Axxawash NW-10C – środek myjący z inhibitorami korozji chwilowej, kompatybilny z twardą wodą. Produkt nie jest przeznaczony do aluminium, dlatego skład materiałowy remontowanego zespołu należy potwierdzić przed zastosowaniem.
Dla części oczekujących w kontrolowanym magazynie dobieramy rozwiązania pozwalające zachować gotowość do montażu i ograniczyć zakres późniejszego czyszczenia. Przy elementach składowanych na placu, w nieogrzewanej hali albo blisko nabrzeża większe znaczenie mają bariera środowiskowa, stabilne zamknięcie i odporność ochrony na długi czas ekspozycji.
Armatura, części maszyn i wyposażenie techniczne mogą wymagać połączenia cienkiej warstwy kontaktowej z opakowaniem VCI. Przy układach wielometalowych trzeba sprawdzić kompatybilność preparatu z każdym materiałem, uszczelnieniami, powłokami oraz późniejszym medium roboczym.
Dla dużych konstrukcji i modułów tworzymy system warstwowy obejmujący przygotowanie powierzchni, aktywną ochronę antykorozyjną, kontrolę wilgoci, osłonę mechaniczną i instrukcję kontroli. Lista produktów nie powinna zastępować dokumentacji określającej ich ilość, rozmieszczenie, sposób zamknięcia oraz postępowanie przed montażem.
Dobór rozpoczynamy od ustalenia, czy element będzie przechowywany w hali, na placu stoczniowym, w magazynie portowym, na jednostce czy w bazie offshore. Określamy czas ochrony, możliwość wykonywania kontroli oraz prawdopodobieństwo kontaktu z aerozolem solnym, opadami i zmianami temperatury.
Następnie analizujemy metal, powłoki, gabaryt, masę, powierzchnie uszczelniające, wnętrza, gwinty, sposób podnoszenia oraz wymagany stan przed montażem. Sprawdzamy także, czy preparat może pozostać na części, czy musi być usunięty i jakie środki czyszczące są dopuszczalne.
Na tej podstawie przygotowujemy wariant zabezpieczenia i próbę dla rzeczywistego komponentu. Przy dłuższych projektach określamy również harmonogram kontroli, sposób naprawy uszkodzonego opakowania oraz zasady przedłużenia ochrony, jeżeli termin montażu zostanie przesunięty.
Pierwszym problemem jest brak zabezpieczenia na etap przejściowy. Element został oczyszczony lub odebrany jakościowo, ale nie jest jeszcze gotowy do montażu i pozostaje przez kilka dni albo tygodni w niekontrolowanej strefie.
Drugim błędem jest zamykanie w opakowaniu chlorków i wilgoci. Materiał VCI ani pochłaniacz nie powinny służyć do kompensowania powierzchni, która nie została właściwie umyta, osuszona i skontrolowana.
Trzecim problemem jest brak rozróżnienia pomiędzy ochroną stoczniową, transportową i eksploatacyjną. Tymczasowe zabezpieczenie magazynowe nie zastępuje docelowej powłoki morskiej, a skrzynia transportowa nie gwarantuje ochrony po jej otwarciu na placu montażowym.
Czwartym błędem jest brak odpowiedzialności za część po otwarciu opakowania. Jeżeli komponent został sprawdzony, przymierzony albo częściowo rozpakowany, procedura powinna wskazywać, kto i w jaki sposób odtwarza zabezpieczenie do czasu montażu.
System dobiera się do miejsca składowania, czasu oczekiwania, rodzaju metalu, ryzyka kontaktu z chlorkami i wymaganego stanu przed montażem. Może obejmować przygotowanie powierzchni, warstwę kontaktową, opakowanie VCI, kontrolę wilgoci oraz okresowe inspekcje.
Najpierw należy określić, czy element może zostać całkowicie osłonięty i czy osłona wytrzyma opady, wiatr, manipulowanie oraz zmiany temperatury. Ochrona czasowa powinna być oddzielona od podpór i punktów podnoszenia oraz regularnie kontrolowana.
Tak, szczególnie do komponentów magazynowanych i transportowanych w zamkniętych opakowaniach albo obudowach. Warunkiem jest prawidłowe przygotowanie powierzchni i możliwość ograniczenia wymiany powietrza w chronionej przestrzeni.
Po oczyszczeniu należy usunąć chlorki, dokładnie osuszyć otwory i wnęki oraz możliwie szybko zastosować ochronę dopasowaną do terminu ponownego montażu. Inne rozwiązanie będzie właściwe dla części montowanej następnego dnia, a inne dla zapasu przechowywanego przez wiele miesięcy.
Nie. Pochłaniacze ograniczają ilość wilgoci w zamkniętej przestrzeni, ale nie neutralizują soli na powierzchni i nie zastępują aktywnej ochrony antykorozyjnej ani szczelnego opakowania.
Nie należy przyjmować tego automatycznie. Armatura ma powierzchnie uszczelniające i wnętrza wymagające kontroli czystości, natomiast duża konstrukcja wymaga przede wszystkim właściwego podparcia, zabezpieczenia krawędzi i trwałej osłony środowiskowej.
Prześlij informacje o rodzaju elementu, metalach i powłokach, miejscu składowania, odległości od nabrzeża, przewidywanym czasie ochrony, sposobie podnoszenia, transporcie oraz wymaganym stanie przed montażem. Warto dołączyć zdjęcia powierzchni, wnętrz, punktów podparcia i obecnego systemu zabezpieczenia.
Na tej podstawie dobierzemy proces przygotowania powierzchni, rozwiązanie kontaktowe lub VCI, kontrolę wilgoci oraz sposób okresowej inspekcji elementu podczas budowy, remontu, magazynowania albo oczekiwania na montaż.
Zapytaj o zabezpieczenie elementów narażonych na warunki morskie
NTIC jest właścicielem następujących znaków towarowych: ActivPak®, Cor Tab®, Flange Saver®, ICT®, NTI®, Plastabs®, Z-CIS®, Zerion®, ZERUST®, 洁乐特 ® i kolor „żółty”. ABRIGO®, EXCOR®, UNICO® i VALENO® są zastrzeżonymi znakami towarowymi firmy EXCOR GmbH, partnera Joint Venture NTIC. Informacje na temat uzyskania gwarancji znajdują się na stronie www.zerust.com/warranty.